0

ΠΩΣ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ.

Ο Piaget είχε επισημάνει την αναγκαιότητα της κίνησης στη γνωστική ανάπτυξη ενός παιδιού μέσω της εξερεύνησης του περιβάλλοντος. Έτσι το παιδί αναπτύσσει τον έλεγχο των αδρών του κινήσεων δηλαδή μαθαίνει να ορίζει με περισσότερη ακρίβεια τις κινήσεις των μεγάλων αρθρώσεων και να απαντήσει εύστοχα σε ένα ερέθισμα του περιβάλλοντος.
Κατά την ανθρώπινη ανάπτυξη πραγματοποιείται μια φυσιολογική διαδικασία κατά την οποία συντελείται η σωματική αύξηση ( βάρος, ύψος ) και η ωρίμανση, η οποία αφορά αλλαγές σε δεξιότητες και ικανότητες που βοηθούν το άτομο στη μάθηση , το κινητικό του συντονισμό και στην επικοινωνία του.
Τι συμβαίνει όμως σε βρέφη τα οποία γεννιούνται πρόωρα;

Ως γνωστό πρόωρα θεωρούνται τα βρέφη τα οποία έχουν γεννηθεί από 20 έως 37 εβδομάδων και τα περισσότερα έχουν χαμηλό βάρος, δηλαδή μικρότερο από 2.500 κιλά ή πολύ χαμηλό κάτω από 1.500. Πολλές φορές είναι βρέφη δίδυμης ή πολύδιμης κύησης!
Η ομαλή ανάπτυξη τους διακόπτεται και επηρεάζεται ιδιαίτερα σε φάση που βρίσκεται σε πολύ γρήγορο ρυθμό δηλαδή τις τελευταίες εβδομάδες της ενδομήτριας ανάπτυξης. Στο διάστημα αυτό πραγματοποιούνται ραγδαίες αλλαγές στην ανάπτυξη οι οποίες συνεχίζουν και μετά τη γέννηση του βρέφους με μεγάλη καμπύλη και σταδιακά μειώνουν το ρυθμό τους όσο μεγαλώνει το παιδί.
Ως φυσικό επόμενο σε ένα βρέφος που διακόπτεται αυτή η φυσιολογική πορεία κάποια συστήματα δεν έχουν ολοκληρωθεί και αργούν να τελειοποιηθούν!
Πολλά πρόωρα βρέφη μεγαλώνουν και αναπτύσσονται σε φυσιολογικούς ενήλικες με την ανάπτυξη τους να βρίσκεται εντός των φυσιολογικών ορίων. Υπάρχει όμως και ένα μεγάλο ποσοστό εμφάνισης αισθητικοκινητικών διαταραχών ή και μαθησιακών δυσκολιών.
Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να γίνεται πρώιμη παρέμβαση για βελτίωση των κινητικών δεξιοτήτων και ολοκλήρωση τους. Όσο πιο μικρό είναι το παιδί οι μηχανισμοί κωδικοποίησης και επεξεργασίας των συστημάτων του καταγράφουν πιο εύκολα και σύνθετες πληροφορίες.
Όταν ο γονιός απευθυνθεί σε ειδικό γιατί έχει εντοπίσει τη δυσκολία του παιδιού του στη κίνηση γίνεται λήψη ιστορικού κατά την οποία είναι πολύ σημαντικές οι πληροφορίες με το βάρος γέννησης , πόσων εβδομάδων ήταν το βρέφος καθώς και τα κινητικά ορόσημα. ( ηλικία κατά την οποία στήριξε τον αυχένα, κάθισε, περπάτησε)
Από τις αξιολογήσεις που έχω πραγματοποιήσει σε παιδιά των ηλικιών από 3 ετών και άνω που είχαν γεννηθεί με χαμηλό βάρος, στα περισσότερα από αυτά είχα εντοπίσει τις εξής δυσκολίες :
Στην αδρή κινητικότητα και συντονισμό τους.
– Αργή κινητική απάντηση σε ερεθίσματα ( π.χ. δεν καταφέρνουν να πιάσουν τη μπάλα όταν τους την πετάς ) 
– Δυσκολία στη συγκέντρωση.
– Δυσγραφικά στοιχεία.( η τεχνική λαβής του εργαλείου γραφής ήταν αδύναμη ή μη λειτουργική ) 
– Δυσκολία στον αμφίπλευρο συντονισμό τους ( π.χ.ομαλή συνεργασία των άνω άκρων για να κόψουν χαρτί )
– Δυσκολία στη λεπτή κινητικότητα. 
– Δυσκολία στον οπτικοκινητικό τους συντονισμό.
– Γνωστικές ελλείψεις βάση της χρονολογικής τους ηλικίας.
– Δυσκολία στον χρονικό προσανατολισμό.
– Δυσκολία στον προσανατολισμό στο χώρο.
– Διάκριση δεξιού – αριστερού.
– Ανώριμη πλευρίωση.
Κάθε παιδί αποτελεί μια διαφορετική οντότητα και εξελίσσεται με ένα μοναδικό τρόπο. Όλα τα παραπάνω διαφέρουν από παιδί σε παιδί και φυσικά είναι διαφορετική η αξιολόγηση ανάλογα με την ηλικία. Κάποια εμφανίζουν δυσκολίες στο σχολείο με τη μορφή δυσκολίας στην ανάγνωση και στη γραφή ή μόνο στη γραφή. Δε σημαίνει ότι κάθε βρέφος που γεννιέται πρόωρο όταν γίνει προνήπιο ή νήπιο θα εμφανίσει όλα τα παραπάνω. Οι αισθητικοκινητικές διαταραχές δεν οφείλονται μόνο στη προωρότητα και στο χαμηλό βάρος. Επειδή η συχνότητα εμφάνισης σε αυτά τα παιδιά είναι μεγάλη, οφείλω να προτρέψω τους γονείς στην διερεύνηση και πρώιμη παρέμβαση καθώς στα περισσότερα από αυτά τα παιδιά υπάρχει θεαματική αλλαγή και βελτίωση πάντα με τη δική τους σημαντική συνεργασία με τον ειδικό και την από κοινού προσπάθεια. Οι ειδικοί που μπορούν οι γονείς να απευθυνθούν είναι οι αναπτυξιολόγοι , εργοθεραπευτές , λογοθεραπευτές και ανάλογα την ηλικία του παιδιού και τις δυσκολίες του ειδικοί παιδαγωγοί και ψυχολόγοι.
Advertisements
0

Aldo Naouri – Όρια στην παιδική παντοδυναμία

Aldo Naouri - Όρια στην παιδική παντοδυναμία

Τα σημερινά παιδιά δεν πάνε καλά. Μπορεί να είναι υγιέστερα, αλλά είναι υπερκινητικά, έχουν προβλήματα στο σχολείο και δυσκολεύονται να αυτονομηθούν. Τι φταίει; Ο υπερβολικός φιλελευθερισμός στο σπίτι, απαντά ο πιο γνωστός παιδίατρος της Γαλλίας.

Δύο γεγονότα, καθ΄ όλα ευπρόσδεκτα, άλλαξαν κατά τη δεκαετία του ΄70 τον ρόλο των παιδιών στις δυτικές κοινωνίες.

Το ένα ήταν η επικράτηση της αντισύλληψης: το παιδί, προϊόν πλέον απόφασης και όχι τύχης, τοποθετήθηκε στην κορυφή του οικογενειακού οικοδομήματος.

Το άλλο ήταν η μετάβαση από την κοινωνία των στερήσεων στην κοινωνία της αφθονίας. Πριν από τη δεκαετία του ΄70, το κυρίαρχο μήνυμα της ανατροφής ήταν: «Δεν μπορείς να τα έχεις όλα».

Σήμερα, τα παιδιά μαθαίνουν όχι μόνο πώς μπορούν, αλλά πώς δικαιούνται κιόλας να τα έχουν όλα. Η αίσθηση της ματαίωσης, ουσιώδης για την ανάπτυξή τους, έχει εξαφανιστεί. Με την έννοια αυτή, τα παιδιά των μεσαίων τάξεων είναι πιο «κακομαθημένα» από εκείνα των πλουσίων.

Αυτά λέει στο περιοδικό Le Ρoint ο παιδίατρος Αλντό Ναουρί, που προκαλούσε πάντα θόρυβο με τα βιβλία του, είτε επέκρινε το δικαίωμα του μωρού να τρέφεται όποτε θέλει είτε καταδίκαζε την παντοδυναμία των μητέρων.

Με το βιβλίο του με τον τίτλο «Εκπαιδεύοντας τα παιδιά μας» (εκδ. Οdile Jacob), ζητά από τους γονείς να ξεχάσουν την ψυχανάλυση και την ψυχοκινητική αγωγή των παιδιών τους και να αναλάβουν ξανά τον ρόλο τους στο σπίτι.

Το θεμέλιο της εξουσίας τους τονίζει- δεν είναι η οργή ούτε βέβαια το ξύλο, αλλά η ιεραρχία και η επίγνωση αυτής της ιεραρχίας. Το παιδί αξίζει τον σεβασμό των γονιών του, αλλά δεν είναι ίσο μ΄ αυτούς. Και το μεγαλύτερο κακό που μπορούν να του κάνουν είναι να φοβούνται μήπως το «τραυματίσουν». Κάπως έτσι φτάσαμε να βλέπουμε οκτάχρονα παιδιά με μπιμπερό ή με πιπίλα…

Ο Ναουρί τα έχει- ξανά!- κυρίως με τις μητέρες. Μπροστά στην τεράστια μητρική και επαγγελματική πίεση που δέχονται, λέει, βρήκαν έναν απλό τρόπο να θεραπεύσουν τον ναρκισσισμό τους: τέθηκαν στην υπηρεσία των παιδιών τους.

Η εργαζόμενη μητέρα νομίζει πως επειδή λείπει αρκετές ώρες από το σπίτι πρέπει το βράδυ να «επανορθώσει», ενώ θα έπρεπε να γνωρίζει ότι πέντε λεπτά μετά την επιστροφή της το μωρό αισθάνεται σαν να μην είχε φύγει ποτέ από κοντά του. Ο πατέρας, από την πλευρά του, επενδύει πλέον πολύ περισσότερο χρόνο στα παιδιά του από παλιά, αλλά η θέση του δεν αναγνωρίζεται ούτε από τη μητέρα ούτε από την κοινωνία. Δεν είναι αρκετή μια πατρική άδεια δεκαπέντε ημερών. Πρέπει να γίνει αποδεκτός ο διαλεκτικός του ρόλος στην εκπαίδευση: να ενθαρρύνει τη θηλυκότητα της μητέρας και να «σπάσει» την αποκλειστική της σχέση με το παιδί.

Ο 70χρονος παιδίατρος δεν έχει καμιά αμφιβολία: η κυριότερη ένδειξη καλής ανατροφής ενός παιδιού είναι η ηρεμία του.

Πηγή: diastaseis

Για πολλούς οι θέσεις του γάλλου παιδιάτρου Αλντό Ναουρί είναι αιρετικές: προτρέπει τις μαμάδες να πάψουν να «ασκούν γοητεία» στα παιδιά τους, τους μπαμπάδες να μην αρκούνται στο ρόλο του παρατηρητή, και τους δύο γονείς να δώσουν έμφαση στη μεταξύ τους σχέση.

Στηλιτεύει τη «γλυκερή ψευδοστοργή» των σημερινών γονιών, που δεν διαπαιδαγωγεί αλλά συντηρεί την αίσθηση της παιδικής παντοδυναμίας υπονομεύοντας το μέλλον.

Στη σύγχρονη επιταγή «Μπορείς και δικαιούσαι να τα έχεις όλα» ο Αλντό Ναουρί αντιτάσσει: «Δεν μπορείς να τα έχεις όλα, αλλά μπορείς να παλέψεις για να έχεις όσο το δυνατόν περισσότερα».

Στα συνεχή «ναι» των γονιών που διαλύουν τον ατομικό ψυχισμό και τον κοινωνικό ιστό αντιπαραβάλλει ένα «όχι» που καταφάσκει στη ζωή!

aldo-naouri.jpg

 

Πηγή: biblionet.gr

0

Οι 16 εναλλακτικές της τιμωρίας!

Οι 16 εναλλακτικές της τιμωρίας!

Πολλοί γονείς αντιλαμβάνονται την επιβλαβή επίδραση της φυσικής ή λεκτικής τιμωρίας. Κατανοούν ότι οι φωνές, η υστερία και τα χαστούκια, δεν διδάσκουν τίποτα άλλο, παρά βία και χαμηλή αυτοεκτίμηση και δημιουργούν ανθρώπους θυμωμένους και επιθετικούς. Χρησιμοποιώντας τέτοιες βίαιες πρακτικές, η σχέση σας με τα παιδιά, αν δεν καταρρεύσει, αργά ή γρήγορα σίγουρα θα χαλάσει.

Είναι λοιπόν λογικό, οι σύγχρονοι γονείς να αναζητούν εναλλακτικές μεθόδους νουθεσίας των παιδιών. Γνωρίζουν τι δεν πρέπει να κάνουν, αλλά αναρωτιούνται τι πρέπει. Πολύ συνηθισμένες είναι οι μέθοδοι του time out και της στέρησης κάποιων προνομίων. Ωστόσο, αυτές οι πρακτικές, δεν διαφοροποιούνται ιδιαίτερα από την άσκηση σωματικής τιμωρίας, αφού περνούν το ίδιο μήνυμα: οι γονείς κάνουν χρήση της εξουσίας τους επί των παιδιών και αδιαφορούν για τις ανικανοποίητες ανάγκες τους.

Υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι για να «συμμορφώσετε» το παιδί, χωρίς να αμφισβητήσει την αγάπη σας και βοηθώντας το να μάθει από τα λάθη του σε ένα υγιές, θετικό και ήρεμο κλίμα.

1. Προσπαθήστε να παρέχετε ασφαλές, φιλικό προς το παιδί περιβάλλον. Δεν έχει νόημα να το μαλώνετε επειδή κατέστρεψε το πολύτιμο βάζο που σας χάρισε η γιαγιά σας – αποθηκεύστε το κάπου, μέχρι το παιδί να μεγαλώσει αρκετά.

2. Σκεφτείτε τον Χρυσό Κανόνα: πώς θα θέλατε να σας συμπεριφερθεί κάποιος αν ήσασταν εσείς στη θέση του παιδιού; Η ηλικία δεν έχει σημασία, όλοι χρειαζόμαστε αγάπη, ενθάρρυνση και ηρεμία.

3. Δείξτε κατανόηση στα αισθήματα του παιδιού. Αν η συμπεριφορά του φαίνεται παράλογη σε ‘σας, οι αιτίες που την προκαλούν έχουν τεράστια σημασία για το ίδιο. Πείτε «φαίνεσαι στενοχωρημένος. Γιατί;», για να δείξετε ότι είστε μαζί του, όχι απέναντί του.

4. Επικυρώστε την «ορθότητα» των συναισθημάτων του. Πείτε του «Όταν ήμουν μικρή, κι εμένα με τρόμαζε/ δε μου άρεσε/ με εκνεύριζε αυτό», ώστε να καταλάβει ότι δεν το απορρίπτετε ή το υποτιμάτε.

5. Προσπαθήστε να κατανοήσετε την υποβόσκουσα ανάγκη που οδηγεί στην κακή συμπεριφορά, ούτως ώστε να προλάβετε ανεπιθύμητες καταστάσεις. Η τιμωρία αυτή καθ’ αυτήν δεν θα λύσει το πρόβλημα. Ρωτήστε το παιδί: «Συμπεριφέρεσαι έτσι γιατί έλειπα όλο το απόγευμα; Μήπως θέλεις να πάμε μια βόλτα μαζί;».

6. Όποτε είναι δυνατό, βρείτε μια λύση που θα βγάλει κερδισμένες και τις δύο πλευρές. Επιτρέψτε του να δει λίγη τηλεόραση, αν πρώτα μαζέψει το δωμάτιό του.

7. Διαβεβαιώστε το παιδί ότι το αγαπάτε και το εκτιμάτε. Η «κακή συμπεριφορά» που χρίζει τιμωρίας είναι συνήθως έκφραση της ανάγκης για προσοχή και αγάπη. Αν μπορούσε να εξωτερικεύσει τις ανάγκες του με περισσότερη ωριμότητα, θα το έκανε.

8. Όταν η κατάσταση αρχίσει να γίνεται αρκετά δυσάρεστη, δοκιμάστε να στρέψετε την προσοχή του αλλού. Προτείνετε να σταματήσει ό,τι κάνει και ρωτήστε το τι προτιμά να κάνει.

9. Δώστε τα τρία πράγματα που γεμίζουν συναισθηματικά το παιδί: οπτική επαφή, απαλά χάδια και αναπόσπαστη προσοχή.

10. Εφαρμόστε την τακτική του time out παραλλαγμένη: μην απομονώσετε απλά το παιδί στο δωμάτιό του για 5, 10 λεπτά. Πηγαίνετε μαζί του.

11. Δοκιμάστε να ψιθυρίσετε. Αν οι τόνοι έχουν ανέβει, ο ψίθυρος θα τους ρίξει.

12. Αν το παιδί δεν συνεργάζεται, δώστε του χρόνο. Αν πείτε «Πες μου όταν είσαι έτοιμος να πλύνεις τα δόντια σου/ βάλεις το μπουφάν σου», του δίνετε μια αίσθηση αυτονομίας που θα λειτουργήσει υπέρ της συνεργασίας σας.

13. Δώστε χρόνο στον εαυτό σας. Μετρήστε μέχρι το 10 σιωπηλά ή ζητήστε ξεκάθαρα λίγο χρόνο να σκεφτείτε με ποιον τρόπο θα διαχειριστείτε τη συμπεριφορά του.

14. Θυμηθείτε: τα παιδιά, οπτικοποιούν τα λόγια σας. Προτιμείστε το «χαμήλωσε ταχύτητα/ τρέξε λίγο πιο σιγά» απ’ το «σταμάτα να τρέχεις!». Στη δεύτερη περίπτωση, το παιδί αντιλαμβάνεται άμεση απαγόρευση αυτού που το διασκεδάζει, αφού το «σταμάτα» είναι πολύ ισχυρό.

15. Δώστε μια συγκεκριμένη εντολή. Πείτε του «Σε παρακαλώ άσε το ποτήρι», όχι «Πρόσεχε!».

16. Αναρωτηθείτε: «Θα το σκέφτομαι και θα γελάω σε μερικές μέρες;». Αν ναι, τότε γιατί να μη γελάσετε τώρα; Φτιάξτε αναμνήσεις χωρίς θυμό, φωνές και τιμωρίες.
Πηγή

0

10 αφορμές για να γράψει & να διαβάσει το Δυσλεξικό παιδί χωρίς κόπο!

10 αφορμές για να γράψει & να διαβάσει το Δυσλεξικό παιδί χωρίς κόπο!

 

Μπορούμε να «αναγκάσουμε» το Δυσλεξικό παιδί να γράψει και να διαβάσει χωρίς κόπο;

«Δεν θέλει να γράφει ούτε να διαβάζει»
«‘Αν του ζητήσεις να κάνει τις γραπτές του ασκήσεις αντιδρά και καθυστερεί»

Η καθημερινή ζωή δίνει εκπληκτικές ευκαιρίες που εμπλέκουν το Δυσλεξικό και με Μαθησιακές δυσκολίες παιδί σε δραστηριότητες Ανάγνωσης και Γραφής. Με αυτό το τρόπο το παιδί εκπαιδεύεται στη λειτουργική ανάγνωση, έρχεται σε επαφή με ειδικό λεξιλόγιο, ενισχύει τη μνήμη και τη του. Η χρήση διαφορετικού λεξιλογίου αναγκάζει το παιδί με Δυσλεξία να μάθει νέες ή να ανακαλέσει ήδη γνωστές του λέξεις και αυτό αποτελεί βασικό πλεονέκτημα τέτοιων δραστηριοτήτων και παιχνιδιών.

10 αφορμές Γραφής και Ανάγνωσης για παιδιά με Δυσλεξία:

  1. Εστιατόριο: Παίξτε μαζί του εστιατόριο ή καφέ και αναθέστε να γράψει το μενού το οποίο θα σας διαβάσει για να παραγγείλετε.
  2. Ταξιδιωτικό γραφείο: Εσείς θα είστε ο πελάτης και το παιδί ο υπάλληλος που θα έχει γράψει τη μπροσούρα με το πρόγραμμα του ταξιδιού πχ. μέρη, ώρες κτλ.
  3. Λίστα για τα ψώνια: Όταν γράφετε τη λίστα με τα ψώνια για το σπίτι μπορείτε α) να υπαγορεύετε και αυτό να γράφει τα πράγματα, β) να γράψει μια δική του.
  4. Συνταγές: Ως παιχνίδι μπορεί να παίξει ότι είναι chef που εξηγεί τα βήματα της συνταγής χρησιμοποιώντας τις κατάλληλες λέξεις. Επίσης μπορείτε όταν εκτελείτε μια συνταγή να ενθαρρύνετε το παιδί να σας διαβάζει τα υλικά και τα βήματα, βάζοντας το και αυτό να συμμετέχει. Η αλληλουχία των βημάτων, στην οποία το Δυσλεξικό παιδί δυσκολεύεται, θα το εκπαιδεύσει στο προσανατολισμό στο χρόνο.
  5. Φτιάξτε ευχετήριες κάρτες: Με αφορμή γιορτές, γενέθλια ή άλλα σημαντικά γεγονότα βάλτε το παιδί να γράψει ευχετήριες κάρτες σε συγγενείς και φίλους.
  6. Γράψτε γράμματα: Το γράμμα σε έναν δικό του άνθρωπο είναι μια φανταστική ευκαιρία άσκησης γραπτού λόγου.
  7. Γειτονιά ή mall: Παίξτε τη γειτονιά ή mall. Κάντε το υπεύθυνο για να γράψει τις ταμπέλες που υπάρχουν απο: μαγαζιά, εστιατόρια, cinema κτλ.
  8. Αφήστε σημειώματα: Σε κάθε ευκαιρία ζητήστε απο το παιδί να γράψει σημειώματα που πληροφορούν κάποιον για κάτι συγκεκριμένο έστω και αν στη πραγματικότητα είναι περιττό για εσάς πχ. Μπαμπά έχουμε πάει στη γιαγιά!
  9. Διαβάστε καταλόγους/φυλλάδια: Τους καταλόγους και τα φυλλάδια απο super market ή άλλα εμπορικά μαγαζιά μην τα πετάξετε αμέσως. Δώστε στο παιδί κάποιο απο αυτά και βάλτε το να ανακαλύψει πληροφορίες μέσα απο τις γλωσσικές πληροφορίες και τις εικόνες που περιέχει. Κάντε ερωτήσεις: Μπορείς να μου πεις ποια προϊόντα κοστίζουν κάτω απο 5 ευρώ; Σκίσε και βάλε μαζί όλες τις εικόνες με τα φρούτα!
  10. Οδηγίες για κατασκευές: Βάλτε το Δυσλεξικό παιδί να διαβάσει τις οδηγίες που αναλύουν τα βήματα για τη κατασκευή επίπλων. Θα βοηθήσει ιδιαίτερα στο λεξιλόγιο και στη κατανόηση της σαφήνειας του λόγου. Βοηθήστε το να εφαρμόσει κάποια απο τα βήματα και συνεχίστε μαζί μέχρι την ολοκλήρωση.

ΆσπαΜητρακάκη Ειδική Παιδαγωγός – Κοινωνική Ανθρωπολόγος amitrakaki@gmail.com

Διαβάστε περισσότερα: 10 αφορμές για να γράψει & να διαβάσει το Δυσλεξικό παιδί χωρίς κόπο! – iPaideia.gr

0

13 Συμβουλές για παιδιά που είναι αριστερόχειρα

13 Συμβουλές για παιδιά που είναι αριστερόχειρα

 

Προτού ξεκινήσουμε, για το πώς να διδάξετε δεξιότητες γραφής στο παιδί σας, θα πρέπει καταρχήν να γνωρίζετε εάν το παιδί σας είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας.

Τα αριστερόχειρα
Είναι πολύ απλό να το προσδιορίσετε. Απλώς παρατηρήστε το παιδί σας όταν ξεκινά να μαζεύει πράγματα. Το χέρι που χρησιμοποιεί για το σκοπό αυτό θα σας δείξει εάν είναι αριστερόχειρας ή όχι. Τα αριστερόχειρα παιδιά διαφέρουν λιγάκι από τα συνηθισμένα παιδιά.
Υπάρχουν κάποια σημεία τα οποία θα πρέπει να έχετε κατά νου όταν θα ξεκινήσετε να τους διδάσκετε να γράφουν:
1. Αφήστε το παιδί σας να κατανοήσει ότι παρόλο που γράφει με το αριστερό χέρι, αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση ελάττωμα.
2. Κάντε το να καταλάβει ότι υπάρχουν πολλά ακόμη παιδιά σαν και αυτό, αν και μπορεί να μην είναι κοντά του.
3. Βεβαιωθείτε ότι μπορεί να γράψει την κάθε λέξη με καλή γραφή και με όμορφα γράμματα.
4. Μην το εξαναγκάζετε ποτέ να χρησιμοποιεί το δεξί χέρι, αυτό μπορεί να προκαλέσει επιπλέον πίεση, και μπορεί να μην καταφέρει να γράψει καλά.
5. Το παιδί θα πρέπει να κρατάει τις σημειώσεις κοντά στο “αριστερό του χέρι” δημιουργώντας την κατάλληλη γωνία σύμφωνα με τη θέση του χεριού του.
6. Το σημειωματάριο θα πρέπει, επίσης, να έχει την κατάλληλη απόσταση, και να τοποθετείται στο κατάλληλο ύψος με σκοπό να κάνει το παιδί να αισθάνεται άνετα κατά τη διάρκεια του γραψίματος.
7. Διδάξτε του πώς να κρατάει/πιάνει με τον κατάλληλο τρόπο ένα μολύβι μεταξύ του δείκτη, του μεσαίου δακτύλου και του αντίχειρα.
8. Να προσπαθείτε πάντα να κινητοποιείτε και να εκτιμάτε το παιδί σας όταν γράφει και χρησιμοποιεί το αριστερό του χέρι.
9. Δώστε του να κρατήσει χρωματιστά μολύβια/στυλό που να ελκύουν την προσοχή του, και να διατηρούν το ενδιαφέρον του στο γράψιμο.
10. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε την ικανότητα κατανόησης και μάθησης του παιδιού σας ενώ το διδάσκετε. Αυτό θα σας βοηθήσει να το διδάξετε με τον κατάλληλο τρόπο.
11. Προσπαθήστε να κατανοήσετε την υπομονή του παιδιού σας, και ακόμη και όταν απογοητεύεται παραμείνετε ψύχραιμοι. Απαιτείται μεγάλη προσπάθεια από τη δική σας πλευρά.
12. Προσπαθήστε να το διδάξετε εικονικά – μέσω εικόνων, και πείτε του να γράψει για αυτό που βλέπει. Αυτό θα βελτιώσει τον τρόπο χειρισμού του χεριού του.
13. Μην ανησυχείτε στην αρχή για τα κακογραμμένα κείμενα και τα ορθογραφικά λάθη. Βοηθήστε το παιδί σας να βελτιωθεί σταδιακά.
Τέλος, κάθε παιδί με αριστερή πλευρίωση θα πρέπει να ακολουθεί κάποιες τεχνικές κατά την εμπλοκή του σε γραφοκινητικές δραστηριότητες καθώς η φορά της γραφής, αλλά και η κατεύθυνση έχει αναπτυχθεί από δεξιόχειρες για δεξιόχειρες!!!
Ουσιαστικά προσπαθούμε να κάνουμε το παιδί να γράψει αντίθετα από τον φυσικό του τρόπο…
Ας δούμε λοιπόν πώς μπορούμε να κάνουμε λίγο ποιο εύκολη τη ζωή του…
• Θα πρέπει να πιάνει το όργανο πιο ψηλά (περίπου 3,5 εκατοστά από την μύτη του μολυβιού).
• Η δύναμη που βάζουμε στο μολύβι θα πρέπει να είναι ίση σε κάθε δάκτυλο (αντίχειρας, μέσος και δείκτης) ώστε η θέση να μην χαλάει.
• Η θέση του χαρτιού είναι εξαιρετικά σημαντική!!! Ποτέ το χαρτί παράλληλο με το σώμα του παιδιού αλλά παράλληλο με το χέρι που γράφει!! (Στην περίπτωση μας σκεφτείτε ότι η αριστερή πάνω γωνία θα πρέπει περίπου να «δείχνει» την πάνω πλευρά του γραφείου / θρανίου).
• Επίσης, καλό θα ήταν να χρησιμοποιούμε αρχικά μολύβι με μαλακή μύτη ώστε η ροή πάνω στο χαρτί να είναι πιο ομαλή.
• Στα γράμματα που απαιτούν οριζόντιες γραμμές δεν θα πρέπει να είμαστε αυστηροί με την φορά (αριστερά προς δεξιά) αλλά θα πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά να διαλέξουν ό,τι τα βολεύει!
http://www.hamomilaki.gr

Διαβάστε περισσότερα: 13 Συμβουλές για παιδιά που είναι αριστερόχειρα – iPaideia.gr

0

10 πράγματα που ένα παιδί με αυτισμό θα ήθελε να ξέρεις

10 πράγματα που ένα παιδί με αυτισμό θα ήθελε να ξέρεις

10-pragmata-poy-ena-paidi-me-aytismo-tha-ithele-na-ksereis

Είμαι παιδί.

Ο αυτισμός είναι κομμάτι του εαυτού μου αλλά δεν με χαρακτηρίζει σαν σύνολο. Εσύ είσαι ένα μόνο πράγμα ή ένα άτομο με σκέψεις, συναισθήματα, προτιμήσεις, αξίες, ταλέντα και όνειρα; Είσαι υπέρβαρος, μύωπας ή αδέξιος; Αυτά βλέπω σε σένα όταν σε συναντώ για πρώτη φορά, αλλά είσαι κάτι περισσότερο από αυτά, σωστά;

Σαν ενήλικας, έχεις τον έλεγχο να προσδιορίζεις το ποιος είσαι. Αν θέλεις να ξεχωρίσεις ένα σου χαρακτηριστικό, μπορείς να το γνωστοποιήσεις. Σαν παιδί, εγώ ακόμη αναπτύσσομαι. Κανείς από τους δυο μας δεν ξέρει για τι είμαι ικανός. Αν με θεωρείς ένα και μόνο πράγμα, κινδυνεύεις να θέσεις προσδοκίες για μένα πολύ χαμηλές. Και αν το καταλάβω πως δεν πιστεύεις σε μένα και στο τι μπορώ να κάνω, η φυσική μου αντίδραση θα είναι “Γιατί να προσπαθήσω;”

 

Οι αισθήσεις μου δεν είναι συγχρονισμένες.

Αυτό σημαίνει πως συνηθισμένες εικόνες, ήχοι, μυρωδιές, γεύσεις και αγγίγματα που, ίσως, εσύ να μην παρατηρείς, σε μένα προκαλούν πόνο. Πολλές φορές αισθάνομαι το περιβάλλον μου εχθρικό. Μπορεί να σου φαίνομαι απόμακρος, οξύθυμος ή και κακός προς εσένα, αλλά απλά προσπαθώ να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Άσε με να σου εξηγήσω γιατί μία απλή εξόρμηση στο σούπερ μάρκετ μπορεί να μου προκαλέσει αγωνία και πόνο.

Η ακοή μου μπορεί να είναι οξυμένη. Γύρω μου, δεκάδες άτομα φλυαρούν. Οι προσφορές της ημέρας ανακοινώνονται από τα μεγάφωνα. Έντονη μουσική βγαίνει από τα ηχεία. Ήχοι από τις ταμειακές μηχανές, από το μηχάνημα που αλέθει το καφέ, από το μηχάνημα που κόβει το κρέας. Μωρά κλαίνε, καρότσια τσουλάνε και από πάνω μου υπάρχουν λάμπες φθορίου. Ο εγκέφαλός μου δεν μπορεί να φιλτράρει όλες αυτές τις αισθητηριακές πληροφορίες.

Η όσφρησή μου δέχεται πολλά ερεθίσματα. Τα ψάρια μπορεί να μην είναι και τόσο φρέσκα, ο διπλανός μας δεν έχει κάνει μπάνιο σήμερα, μοιράζονται δείγματα αλλαντικών, το μωρό στη σειρά μας στο ταμείο χρειάζεται αλλαγή πάνας, στον διάδρομο 3 σφουγγαρίζουν τις πίκλες από τα πάτωμα με αμμωνία. Μου έρχεται να κάνω εμετό.

Και υπάρχουν τόσα πολλά μου με ενοχλούν στα μάτια! Οι λάμπες φθορίου είναι πολύ έντονες και τρεμοπαίζουν. Ο χώρος φαίνεται να γυρίζει. Το φως αντανακλάται σε όλα και παραμορφώνει ό,τι βλέπω. Είναι πολλά τα αντικείμενα γύρω μου για να συγκεντρωθώ, οι ανεμιστήρες γυρνάνε και οι άνθρωποι είναι σε διαρκή κίνηση. Όλα αυτά επηρεάζουν το πώς αισθάνομαι ενώ στέκομαι απλά στον χώρο και δεν μπορώ να προσδιορίσω την θέση μου σε αυτόν.

 

Ξεχώρισε το “δεν θα το κάνω (επιλέγω να μην το κάνω)” από το “δεν μπορώ να το κάνω”.

Δεν είναι ότι δεν μπορώ να ακολουθήσω οδηγίες. Δεν είναι πως δεν σε καταλαβαίνω. Όταν μου μιλάς από την άλλη άκρη του δωματίου, ακούω “*&^%$#@, Μιχάλη. #$%^*&^%$&*”. Δοκίμασε να έρθεις κοντά μου, να μου κεντρίσεις την προσοχή και να μου μιλήσεις με απλές λέξεις: “Μιχάλη, βάλε το βιβλίο σου στο γραφείο. Είναι ώρα να φάμε”. Αυτό μου λέει τι θες να κάνω και τι πρόκειται να συμβεί μετά. Πλέον, είναι πιο εύκολο για μένα να το κάνω.

 

Σκέφτομαι συγκεκριμένα. Παίρνω την γλώσσα κυριολεκτικά.

Όταν μου λες “Θα φας τα μούτρα σου” ενώ εννοείς “Σταμάτα να τρέχεις”, με μπερδεύεις. Μην μου λες “Έξω ρίχνει καρεκλοπόδαρα”. Φαντάζομαι πως πέφτουν από τον ουρανό. Πες μου καλύτερα “Βρέχει δυνατά”. Τα χάνω με τους ιδιωματισμούς, τα λογοπαίγνια, τις μεταφορές, τους υπαινιγμούς και τον σαρκασμό.

 

Άκουσε με και πρόσεξε πώς προσπαθώ να επικοινωνήσω.

Δυσκολεύομαι να σου τι χρειάζομαι όταν δεν έχω τρόπο να περιγράψω τι αισθάνομαι. Μπορεί να πεινάω, να είμαι εκνευρισμένος, φοβισμένος ή μπερδεμένος αλλά αυτήν τη στιγμή δεν μπορώ να βρω τις λέξεις. Παρατήρησε την γλώσσα του σώματος, αν κλείνομαι στον εαυτό μου, αν είμαι ταραγμένος και άλλα σημάδια που θα σου πουν πως κάτι δεν πάει καλά. Θα τα βρεις.

Μπορεί πάλι να με ακούς να προσπαθώ υπερβολικά επειδή δεν έχω τις λέξεις που χρειάζομαι. Μπορεί να ακούγομαι σαν ένας μικρός καθηγητής ή σταρ του σινεμά, ξεφουρνίζοντας λέξεις και ολόκληρα σενάρια που αντιστοιχούν σε ανώτερο αναπτυξιακό επίπεδο. Έχω απομνημονεύσει τα μηνύματα που παίρνω από τον κόσμο γύρω μου γιατί ξέρω πως πρέπει να αποκριθώ όταν κάποιος μου μιλάει. Ό,τι έχω μάθει προέρχεται από βιβλία, τηλεόραση ή και τον λόγο των άλλων ανθρώπων. Οι μεγάλοι το λένε ηχολαλία. Ίσως, δεν καταλαβαίνω το γενικό πλαίσιο ή και τους όρους που χρησιμοποιώ. Απλά, ξέρω ότι δεν χρειάζεται να σκεφτώ κάτι εκείνη τη στιγμή.

 

Κάντο εικόνα. Λειτουργώ καλύτερα με οπτικά ερεθίσματα.

Δοκίμασε να μου δείξεις πώς να κάνω κάτι από το να μου πεις πώς να το κάνω, Και να είσαι έτοιμος να μου του δείξεις αρκετές φορές. Πολλή εξάσκηση με υπομονή… αυτό θα με βοηθήσει να μάθω.

Τα οπτικά βοηθήματα με βοηθούν να τα βγάλω πέρα μέσα στη μέρα. Ο προφορικός λόγος είναι σαν ατμός για μένα… εξατμίζεται στη στιγμή, πριν προλάβω να βγάλω νόημα. Δεν έχω την δεξιότητα να επεξεργάζομαι τις πληροφορίες τη στιγμή που τις παίρνω. Οι οδηγίες και οι πληροφορίες που μου παρουσιάζονται οπτικά μπορούν να βοηθήσουν για όσο εγώ τις χρειάζομαι. Θα είναι εκεί ακόμη και αν τις χρειαστώ αργότερα στη μέρα. Χωρίς οπτική βοήθεια, έχω το φόβο πως μου λείπουν κομμάτια από πληροφορίες και προσδοκίες και δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό.

 

Συγκεντρώσου και χτίσε σε αυτό που μπορώ να κάνω και όχι σε αυτό που δεν μπορώ.

Όπως κάθε άνθρωπος, δεν μπορώ να μάθω σε ένα περιβάλλον που μου προκαλεί ανασφάλεια. Αισθάνομαι πως δεν είμαι αρκετά καλός σε κάτι και χρειάζομαι επιδιόρθωση. Αποφεύγω να δοκιμάζω νέα πράγματα όταν είμαι σίγουρος πως θα με κρίνεις, ακόμη και αν νομίζεις πως η κριτική σου είναι εποικοδομητική. Ψάξε σε τι είμαι δυνατός και θα το βρεις. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να γίνει κάτι σωστά.

 

Βοήθησέ με στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.

Ίσως φαίνομαι να μην θέλω να παίξω με τα άλλα παιδάκια στην παιδική χαρά, αλλά ίσως δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω τη συζήτηση ή το παιχνίδι μαζί τους. Μάθε μου να παίζω με τους άλλους. Ενθάρρυνε τα άλλα παιδιά να με καλέσουν στο παιχνίδι τους. Θα ενθουσιαστώ όταν με συμπεριλάβουν.

Τα πάω καλύτερα στο δομημένο παιχνίδι με σαφής έναρξη και τέλος. Δεν ξέρω πώς να διαβάζω εκφράσεις, τη γλώσσα του σώματος ή και τα συναισθήματα των άλλων. Εξασκήσου μαζί μου. Αν γελάσω όταν η Χριστίνα πέσει από την τσουλήθρα, δεν είναι επειδή μου φαίνεται αστείο. Είναι που δεν ξέρω τι να πω. Μίλησε μου για το πώς νοιώθει η Χριστίνα και μάθε μου να ρωτάω “Είσαι καλά;”

 

Αναγνώρισε τι προκαλεί τα ξεσπάσματά μου (autistic meltdowns-διαφέρουν από τα ξεσπάσματα θυμού-tantrums σε νευροτυπικά άτομα).

Τα ξεσπάσματα θυμού είναι χειρότερα για μένα παρά για σένα. Προκύπτουν όταν δεν μπορώ να επεξεργαστώ τα αισθητηριακά δεδομένα που δέχομαι από το περιβάλλον μου (αισθητηριακή υπερφόρτωση) ή όταν πιέζομαι παραπάνω σε κάποια κοινωνική δραστηριότητα. Αν μπορείς να καταλάβεις γιατί προκύπτουν αυτά τα ξεσπάσματα θυμού, θα μπορέσεις και να τα προλάβεις. Κράτα σημειώσεις με την ώρα, το σκηνικό, τους ανθρώπους και τις δραστηριότητες. Μπορεί να ανακαλύψεις ένα μοτίβο στις αντιδράσεις μου.

Να θυμάσαι πως ό,τι κάνω είναι μια μορφή επικοινωνίας. Όταν εγώ δεν μπορώ, η συμπεριφορά μου σου δείχνει πώς αντιδράω σε αυτό που συμβαίνει γύρω μου.

Μπορεί η συμπεριφορά μου να έχει μια φυσική αιτία. Διατροφικές αλλεργίες, προβλήματα στον ύπνο και γαστρεντερικές ευαισθησίες μπορούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά μου. Ψάξε για σημάδια γιατί, ίσως, δεν μπορώ να σου μιλήσω για αυτά τα πράγματα.

 

Να με αγαπάς δίχως όρους.

Πέταξε μακριά τις σκέψεις “Για να μην είσαι…;” και “Γιατί δεν μπορείς…;” Δεν εκπλήρωσες κάθε προσδοκία που είχαν οι γονείς σου για σένα και δεν θα σου άρεσε να σου του θυμίζουν συνέχεια. Δεν διάλεξα να έχω αυτισμό. Να θυμάσαι πως αυτό συμβαίνει σε μένα και όχι σε σένα. Χωρίς τη στήριξή σου, οι πιθανότητές μου να μεγαλώσω ανεξάρτητος και επιτυχημένος είναι λίγες. Με τη στήριξη και την καθοδήγησή σου, οι πιθανότητες είναι περισσότερες από όσες φαντάζεσαι.

Τρεις λέξεις χρειαζόμαστε για να ζούμε μαζί: Υπομονή. Υπομονή. Υπομονή.

Ο αυτισμός μου με κάνει να βλέπω και να χειρίζομαι τον κόσμο διαφορετικά. Δεν είναι αναπηρία. Μην δίνεις σημασία σε αυτά που με περιορίζουν αλλά στις δυνάμεις μου. Μπορεί να μην είμαι καλός στην βλεμματική επαφή ή στη συζήτηση αλλά έχεις προσέξει πως δεν λέω ψέμματα, δεν κλέβω στα παιχνίδια και δεν κάνω κριτική στους άλλους ανθρώπους.

Βασίζομαι σε σένα. Όλα αυτά που μπορώ να γίνω δεν θα πραγματοποιηθούν χωρίς εσένα για στήριγμα. Να είσαι ο σύμβουλός μου, ο οδηγός μου. Να με αγαπάς για αυτό που είμαι και θα δούμε μαζί μέχρι που μπορώ να φτάσω.

Πηγή: Ten Things Every Child with Autism Wishes You Knew, Ellen Notbohm, ellennotbohm.com

0

Συναισθηματική υποστήριξη του παιδιού μέσα από δραστηριότητες

Συγγραφέας: Ιωάννα Αλπέρτη

Συναισθηματική υποστήριξη του παιδιού μέσα από δραστηριότητες

Η καλύτερη απασχόληση του παιδιού γίνεται μέσα από δραστηριότητες που κάνει μόνο του ή με παρέα. Ειδικά όταν η παρέα είναι οι γονείς τότε το παιχνίδι παίρνει για το παιδί μεγαλύτερη αξία. Μέσα από τη διαδικασία της δραστηριότητας αλλά και το αποτέλεσμα αυτής, το παιδί βιώνει ποικίλα συναισθήματα, τα οποία με τη βοήθεια των γονιών του μπορεί να συνειδητοποιήσει και να διαχειριστεί. Το καλοκαίρι που τα παιδιά δεν έχουν σχολείο έχουν περισσότερο χρόνο στη διάθεση τους να τον περάσουν με τους γονείς τους.

Emotions-kids-activities-icon8

Ακολουθούν πέντε δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε με τα παιδιά σας στον ελεύθερο χρόνο σας. Κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων προσπαθείτε να παρατηρείτε τις συμπεριφορές και τις κινήσεις των παιδιών σας και να αντανακλάτε αυτό που βλέπετε και νιώθετε. Π.χ. «συνοφρυώνεις το πρόσωπο σου, δυσκολεύεσαι;», «το πέταξε μακριά, νιώθεις θυμό;», «δάκρυα τρέχουν από τα μάτια σου, είσαι στεναχωρημένος;», «έχεις ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπό σου, αισθάνεσαι χαρούμενος;» κ.α. Με τις αντανακλάσεις αυτές θα βοηθήσετε το παιδί να έχει συνείδηση του συναισθήματός του και να μάθει να έχει επαφή με αυτά. Με αυτό τον τρόπο καλλιεργείτε τη συναισθηματική νοημοσύνη του.

Emotions-kids-activities-icon2

AnnaPappa_ChangeEducation_iconNo1 Δραστηριότητα 1 – φτιάχνοντας μια ιστορία
Αναλόγως ποιο συναίσθημα θέλετε να δουλέψετε με το παιδί σας του ζητάτε να γράψει μια ιστορία, την αρχή της οποίας θα έχετε κάνει εσείς.

π.χ. Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα πολύ χαρούμενο (ή όποιο άλλο συναίσθημα θέλετε)………………………. Γιατί ήταν τόσο χαρούμενο; Λοιπόν σήμερα ήταν μια ξεχωριστή μέρα γιατί…………………………………………………………….

Αφήστε το παιδί να ταξιδέψει στη σφαίρα της φαντασίας και να ολοκληρώσει την ιστορία του. Εάν μέσα στην ιστορία αναδυθούν πρόσωπα και καταστάσεις συζητήστε για αυτά. Για το πώς αισθάνονται οι ήρωες της ιστορίας, με ποιόν ήρωα ταυτίζεται περισσότερο το παιδί κτλ. Στη συνέχεια δώστε του χρώματα και ζητήστε του να ζωγραφίσει μια εικόνα από αυτή την ιστορία.

Emotions-kids-activities-icon3

AnnaPappa_ChangeEducation_iconNo2 Δραστηριότητα 2 – Ασπίδα Προστασίας
Όλα τα παιδιά έχουν φόβους. Κάποιους από αυτούς οι γονείς τούς γνωρίζουν ενώ άλλους όχι. Φτιάχνοντας μια «ασπίδα προστασίας» μαζί με το παιδί μπορείτε να ανακαλύψετε τους φόβους του και ανάλογα να τους διαχειριστείτε. Παράλληλα το παιδί θα παίρνει δύναμη από την ασπίδα του κάθε φορά που θα τη βλέπει ή θα παίζει μαζί της.

Υλικά: Θα χρειαστείτε ένα χοντρό χαρτόνι (από χαρτοκιβώτιο), ένα ψαλίδι, μια κόλλα, χρώματα (μαρκαδόρους, παστέλ, νερομπογιές ό,τι έχετε) και περιοδικά.

Ξεκινήστε λέγοντας στο παιδί ότι θα φτιάξετε μια ασπίδα προστασίας. Προσπαθήστε να εκμαιεύσετε κάποιον ή κάποιους φόβους του. Στη συνέχεια πάρτε περιοδικά και ζητήστε του να βρει εικόνες που του δίνουν δύναμη, κουράγιο, χαρά κτλ. Και κόψτε τις. Στη συνέχεια πάρτε το χαρτοκιβώτιο και κόψτε στο σχήμα της ασπίδας ένα κομμάτι όσο μεγάλο ή μικρό θέλει το παιδί (το μέγεθος ενδεχομένως και όχι απόλυτα μπορεί να μας δείξει και πόσο μεγάλος είναι ο φόβος). Με τα χρώματα ζωγραφίστε το όπως θέλετε. Κολλήστε ένα κομμάτι παραλληλόγραμμου χαρτονιού πίσω από την ασπίδα για χειρολαβή. Κολλήστε όλες τις εικόνες πάνω στην ασπίδα. Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να γράψουν ή να βρουν στο περιοδικό λέξεις που τους δίνουν δύναμη όπως χαρά, κουράγιο, ελπίδα, κτλ.

Emotions-kids-activities-icon4

AnnaPappa_ChangeEducation_iconNo3 Δραστηριότητα 3 – Σώμα και Συναίσθημα
Δώστε στο παιδί ένα σχέδιο ανθρώπινης φιγούρας και παράλληλα φτιάξτε μια λίστα με συναισθήματα όπου κάθε συναίσθημα θα αντιστοιχεί σε ένα χρώμα.

Ζητήστε από το παιδί να ζωγραφίσει που νιώθει το κάθε συναίσθημα.
Π.χ. χαρούμενος = ροζ, λυπημένος = μπλε, θυμωμένος = κόκκινο, φοβισμένος = μαύρο, ενθουσιασμένος = κίτρινο, ανήσυχος = γκρι, γεμάτος ελπίδα = πράσινο κοκ.

Emotions-kids-activities-icon6και

Emotions-kids-activities-icon1

AnnaPappa_ChangeEducation_iconNo4 Δραστηριότητα 4 Comics – επίλυση προβλημάτων (για μεγαλύτερα παιδιά)
Η δραστηριότητα αυτή μπορεί να μας δείξει, πώς ένα παιδί διαχειρίζεται μια ξαφνική και δυσάρεστη κατάσταση. Δίνετε στο παιδί ένα φύλλο λευκό χαρτί χωρισμένο σε 6 ή 9 ίσα τετράγωνα, σαν σελίδα από comic. Στη συνέχεια του δίνετε μαρκαδόρους και του ζητάτε να αποτυπώσει στο χαρτί μια δυσάρεστη κατάσταση π.χ. «Φαντάσου ότι πήγες για μάθημα και συνειδητοποιείς ότι ξέχασες να πάρεις μαζί σου το βιβλίο».

Emotions-kids-activities-icon5

Η άσκηση αυτή μας δείχνει πως το παιδί αντικατοπτρίζει και αντιμετωπίζει την κατάσταση. Μένει στο πρόβλημα ή βρίσκει λύση; Πελαγώνει ή διαχειρίζεται την κατάσταση;

AnnaPappa_ChangeEducation_iconNo5 Δραστηριότητα 5 – Εκτόνωση συναισθήματος
Πολλές φορές μια δυσάρεστη κατάσταση και μια αναποδιά δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα, το να εστιάζουμε όμως σε κάτι καλό μας βοηθά να ξεπερνάμε πιο γρήγορα το πρόβλημα. Με αυτή την άσκηση αυτό επιδιώκουμε να διδάξουμε στα παιδιά. Ότι δηλαδή μια αναποδιά δεν είναι το τέλος του κόσμου.

Δώστε στο παιδί μια εφημερίδα, ζητήστε του να σκεφτεί κάτι που το θυμώνει. Στη συνέχεια πείτε του να σκίσει την εφημερίδα σε όσα κομμάτια θέλει. Ο τρόπος επίσης που το παιδί θα σκίσει την εφημερίδα μας δείχνει το πώς αντικατοπτρίζει το συναίσθημά του. Μόλις σκίσει την εφημερίδα δώστε στο παιδί μια χαρτοταινία και ζητήστε του να χρησιμοποιήσει όλα ή κάποια από τα κομμάτια της εφημερίδας και να φτιάξει κάτι όμορφο. Με αυτό τον τρόπο το παιδί μπορεί να μάθει να μην εστιάζει στην αναποδιά αλλά στις δυνατότητες που αυτή δημιουργεί.

Θυμηθείτε στο τέλος των δραστηριοτήτων να επιβραβεύσετε το παιδί με μια αγκαλιά και ένα φιλί για την προσπάθειά του!

Emotions-kids-activities-icon7

Ιωάννα Αλπέρτη